طلای استخراج شده از معدن را به صورت «شِمش» در می‌آورند و به خاطر نرمی زیادش برای ساختن زیورآلات مثل النگو و انگشتر مناسب نیست چراکه با کمترین ضربه‌ای حالتش را از دست می‌دهد.

به همین دلیل آن را هنگام ذوب، با فلزات دیگری مثل نقره و مس مخلوط می‌کنند و فلزی که به دست می‌آید درصدی طلا و درصدی فلز دیگر است. عیار طلا دقیقا به همین معناست. عیار طلا به ما می‌گوید آلیاژی که داریم، چه مقدار طلا و چه مقدار ناخالصی دارد چون طلا فلز گران‌قیمتی است و برای قیمت‌گذاری باید عیارش مشخص باشد.

نمایش عیار استاندارد در بعضی کشورها برای طلای خالص، عدد «۲۴» است و هرچه از خلوص طلا کمتر شود، از این عدد هم کاسته می‌شود. طلای ۲۴عیار یعنی طلای خالص. در ایران و بسیاری از کشورها نمایش عیار با عدد ۱۰۰۰ است. صد البته هیچگاه طلایی با این عیار نخواهید دید چون شمش‌ها با عیار ۹۹۹.۹ معامله می‌شوند و ۰.۰۱ درصد ناخالصی احتمالی در نظر می‌گیرند.

در جدولی که مشاهده می‌کنید بر مبنای هر دو معیار ۱۰۰۰ و ۲۴ همراه با درصد خلوص، عیار چیده شده است.